ضد جوش

آکنه بارداری چیست؟

آکنه همان جوش های دوران بارداری است که برخی زنان در طول این دوران دچارش می‌شوند. این عارضه پوستی با ضد جوش درمان می شود در بارداری شایع بوده و احتمالاً به دلیل تغییرات هورمونی این دوران است. در واقع، بیش از نیمی از زنان باردار می‌توانند به آکنه مبتلا شوند. آکنه در بارداری در برخی موارد نیز می‌تواند شدید باشد.

علت جوش زدن در بارداری

جوش دوران بارداری بیشتر به علت افزایش سطح هورمون‌ها در سه ماهه اول بارداری است. سطح بالاتر هورمون‌ها باعث افزایش تولید چربی طبیعی پوست می‌شود. پیش‌بینی اینکه چه کسی به آکنه بارداری مبتلا خواهد شد دشوار است. با این وجود، اگر سابقه آکنه دارید یا در زمان شروع چرخه قاعدگی خودجوش می‌زنید، احتمال اینکه جوش های دوران بارداری را تجربه کنید بیشتر است. اگر هم که در سه‌ماهه اول دچار آکنه نشوید، بعید است که در سه‌ماهه دوم یا سوم جوش بزنید.

کنترل آکنه در دوران بارداری می‌تواند مشکل باشد زیرا بسیاری از درمان‌های تجویزی و داروهای بدون نسخه خطر بالایی برای ایجاد نقایص مادرزادی در جنین دارند. به طور کلی، در طول بارداری باید از مصرف هر دارویی که حتی احتمال اندکی برای آسیب رساندن به جنین دارد، اجتناب کنید.

درمان آکنه در دوران بارداری

جوش دوران بارداری یک عارضه طبیعی است. معمولاً زمانی که سطح هورمون‌ها به حالت عادی باز می‌گردد، آکنه نیز از بین می‌رود. ایمن‌ترین کار این است که از مصرف داروهای تجویزی آکنه یا درمان‌های شیمیایی بدون نسخه خودداری کنید و به جای آن‌ها می‌توانید از پزشکتان بخواهید که درمان‌های خانگی غیردارویی را برایتان تجویز کند.

توجه داشته باشید که وقتی باردار هستید یا قصد بارداری دارید، قبل از شروع هر نوع درمان آکنه‌ با پزشک در مورد بهترین و ایمن‌ترین روش مشورت کنید و حتماً پزشک را در جریان تصمیم‌تان برای بارداری بگذارید.

داروهای ممنوعه برای درمان آکنه بارداری

ایزوترتینوئین یک داروی خوراکی است که برای درمان آکنه شدید از آن استفاده می‌شود. مصرف این دارو به خصوص در طول حاملگی زنان برای رفع جوش صورت در بارداری بسیار خطرناک است زیرا می‌تواند باعث نقص‌های مادرزادی جدی جنین شود.

از آنجایی که خطرات ایزوترتینوئین برای جنین بسیار بالاست، زنانی که در سنین باروری هستند و این دارو را مصرف می‌کنند، باید حداقل یک ماه قبل از شروع درمان، از دو روش پیشگیری از بارداری به طور همزمان استفاده کنند.

همچنین باید حداقل 1 ماه پس از پایان درمان و حتی بیشتر با مشورت پزشک به استفاده از دو نوع روش ضد بارداری ادامه داد. همچنین زنان باید قبل از درمان با ایزوترتینوئین، حین درمان و بعد از آن تست بارداری بدهند. لازم به یادآوری است که این دارو برای درمان جوش‌های دوران بارداری خطرناک است. سایر درمان‌های تجویزی آکنه بارداری که می‌توانند باعث نقایص مادرزادی جنین شوند عبارت‌اند از:

• هورمون درمانی. این درمان شامل هورمون استروژن و آنتی آندروژن‌های فلوتامید و اسپیرونولاکتون است.
• تتراسایکلین‌های خوراکی. این شامل آنتی بیوتیک‌هایی مانند داکسی سایکلین، مینوسیکلین و تتراسایکلین است که مصرف آن برای رفع جوش های دوران بارداری مناسب نیست.
• رتینوئیدهای موضعی مانند آداپالن (Differin)، تازاروتن (Tazorac) و ترتینوئین (Retin-A). این محصولات مشابه ایزوترتینوئین هستند و باید در دوره بارداری از مصرف آنها اجتناب شود. اگرچه مطالعات نشان می‌دهد که میزان جذب این داروها از طریق پوست کم است، اما این نگرانی وجود دارد که آنها ریسک نقص مادرزادی جنین را افزایش دهند.

به دلایل مشابه، برخی از متخصصان عدم استفاده از درمان‌های موضعی حاوی اسید سالیسیلیک را نیز برای رفع آکنه در دوران بارداری توصیه می‌کنند. اسید سالیسیلیک ماده‌ای است که در بسیاری از محصولات بدون نسخه یافت می‌شود.

سایر درمان‌های موضعی آکنه بارداری

برخی متخصصان محصولات تجویزی موضعی حاوی آزلائیک اسید یا اریترومایسین را برای درمان آکنه توصیه می‌کنند. دیگر محصولات بدون نسخه‌ حاوی بنزوئیل پراکسید یا اسید گلیکولیک هستند. تنها حدود 5 درصد از ماده موثره‌ای که روی پوست اعمال می‌شود، جذب بدن می‌شود. بنابراین اعتقاد بر این است که چنین داروهایی خطر نقایص مادرزادی را افزایش نمی‌دهند. اما باید به یاد داشته باشید که تاثیر بسیاری از داروهای موضعی روی بارداری به اندازه کافی مطالعه نشده است. بنابراین، قبل از شروع هر روش برای درمان آکنه بارداری، حتماً با پزشکتان در مورد آن صحبت کنید. فراموش نکنید که در دوران بارداری باید هر دارویی را با مشورت پزشک مصرف کنید.

آکنه بارداری چیست؟

آکنه همان جوش های دوران بارداری است که برخی زنان در طول این دوران دچارش می‌شوند. این عارضه پوستی با ضد جوش درمان می شود در بارداری شایع بوده و احتمالاً به دلیل تغییرات هورمونی این دوران است. در واقع، بیش از نیمی از زنان باردار می‌توانند به آکنه مبتلا شوند. آکنه در بارداری در برخی موارد نیز می‌تواند شدید باشد.

علت جوش زدن در بارداری

جوش دوران بارداری بیشتر به علت افزایش سطح هورمون‌ها در سه ماهه اول بارداری است. سطح بالاتر هورمون‌ها باعث افزایش تولید چربی طبیعی پوست می‌شود. پیش‌بینی اینکه چه کسی به آکنه بارداری مبتلا خواهد شد دشوار است. با این وجود، اگر سابقه آکنه دارید یا در زمان شروع چرخه قاعدگی خودجوش می‌زنید، احتمال اینکه جوش های دوران بارداری را تجربه کنید بیشتر است. اگر هم که در سه‌ماهه اول دچار آکنه نشوید، بعید است که در سه‌ماهه دوم یا سوم جوش بزنید.

کنترل آکنه در دوران بارداری می‌تواند مشکل باشد زیرا بسیاری از درمان‌های تجویزی و داروهای بدون نسخه خطر بالایی برای ایجاد نقایص مادرزادی در جنین دارند. به طور کلی، در طول بارداری باید از مصرف هر دارویی که حتی احتمال اندکی برای آسیب رساندن به جنین دارد، اجتناب کنید.

درمان آکنه در دوران بارداری

جوش دوران بارداری یک عارضه طبیعی است. معمولاً زمانی که سطح هورمون‌ها به حالت عادی باز می‌گردد، آکنه نیز از بین می‌رود. ایمن‌ترین کار این است که از مصرف داروهای تجویزی آکنه یا درمان‌های شیمیایی بدون نسخه خودداری کنید و به جای آن‌ها می‌توانید از پزشکتان بخواهید که درمان‌های خانگی غیردارویی را برایتان تجویز کند.

توجه داشته باشید که وقتی باردار هستید یا قصد بارداری دارید، قبل از شروع هر نوع درمان آکنه‌ با پزشک در مورد بهترین و ایمن‌ترین روش مشورت کنید و حتماً پزشک را در جریان تصمیم‌تان برای بارداری بگذارید.

داروهای ممنوعه برای درمان آکنه بارداری

ایزوترتینوئین یک داروی خوراکی است که برای درمان آکنه شدید از آن استفاده می‌شود. مصرف این دارو به خصوص در طول حاملگی زنان برای رفع جوش صورت در بارداری بسیار خطرناک است زیرا می‌تواند باعث نقص‌های مادرزادی جدی جنین شود.

از آنجایی که خطرات ایزوترتینوئین برای جنین بسیار بالاست، زنانی که در سنین باروری هستند و این دارو را مصرف می‌کنند، باید حداقل یک ماه قبل از شروع درمان، از دو روش پیشگیری از بارداری به طور همزمان استفاده کنند.

همچنین باید حداقل 1 ماه پس از پایان درمان و حتی بیشتر با مشورت پزشک به استفاده از دو نوع روش ضد بارداری ادامه داد. همچنین زنان باید قبل از درمان با ایزوترتینوئین، حین درمان و بعد از آن تست بارداری بدهند. لازم به یادآوری است که این دارو برای درمان جوش‌های دوران بارداری خطرناک است. سایر درمان‌های تجویزی آکنه بارداری که می‌توانند باعث نقایص مادرزادی جنین شوند عبارت‌اند از:

• هورمون درمانی. این درمان شامل هورمون استروژن و آنتی آندروژن‌های فلوتامید و اسپیرونولاکتون است.
• تتراسایکلین‌های خوراکی. این شامل آنتی بیوتیک‌هایی مانند داکسی سایکلین، مینوسیکلین و تتراسایکلین است که مصرف آن برای رفع جوش های دوران بارداری مناسب نیست.
• رتینوئیدهای موضعی مانند آداپالن (Differin)، تازاروتن (Tazorac) و ترتینوئین (Retin-A). این محصولات مشابه ایزوترتینوئین هستند و باید در دوره بارداری از مصرف آنها اجتناب شود. اگرچه مطالعات نشان می‌دهد که میزان جذب این داروها از طریق پوست کم است، اما این نگرانی وجود دارد که آنها ریسک نقص مادرزادی جنین را افزایش دهند.

به دلایل مشابه، برخی از متخصصان عدم استفاده از درمان‌های موضعی حاوی اسید سالیسیلیک را نیز برای رفع آکنه در دوران بارداری توصیه می‌کنند. اسید سالیسیلیک ماده‌ای است که در بسیاری از محصولات بدون نسخه یافت می‌شود.

سایر درمان‌های موضعی آکنه بارداری

برخی متخصصان محصولات تجویزی موضعی حاوی آزلائیک اسید یا اریترومایسین را برای درمان آکنه توصیه می‌کنند. دیگر محصولات بدون نسخه‌ حاوی بنزوئیل پراکسید یا اسید گلیکولیک هستند. تنها حدود 5 درصد از ماده موثره‌ای که روی پوست اعمال می‌شود، جذب بدن می‌شود. بنابراین اعتقاد بر این است که چنین داروهایی خطر نقایص مادرزادی را افزایش نمی‌دهند. اما باید به یاد داشته باشید که تاثیر بسیاری از داروهای موضعی روی بارداری به اندازه کافی مطالعه نشده است. بنابراین، قبل از شروع هر روش برای درمان آکنه بارداری، حتماً با پزشکتان در مورد آن صحبت کنید. فراموش نکنید که در دوران بارداری باید هر دارویی را با مشورت پزشک مصرف کنید.